روی دیوار اتاقم نقش تنهایی خودم را کشیده ام!

که در تنهایی پر هیاهوی خویش ب شکل آدمک خمیده ای

کنج دیوار تنهایی در خود گم شده است...

شاید 1000 سال دیگر بعد از تنهایی من ،

تنهایه گوشه گیری از دیوار های مخروبه این شهر تاریک

و این اتاقک گذر کند …و نقش تنهایی من را ببیند !

اما...

آیا تنها تر از من

هزار سال قبل بوده و بعد از من چطور خواهد بود؟

آرشام ایرانی...